Hoe bevalt het in de camper

Langs de grens van Nederland

            Molen Het Noorden op Texel met op de voorgrond Martijn bij onze huurbus

Voordat ik de eerste ervaringen met het camperen beschrijf, wil ik kort het corona-rondje nederland dat we maken met jullie delen. Voordat ons camper-avontuur begon, hadden Martijn en ik een mooie roomwitte Volvo Amazon uit 1963 waar we af en toe een rally mee reden. Een van de proeven in de rally was een zogenaamde grensroute. Op de routekaart was een dikke zwarte lijn getekend, die je rijdend steeds zo dicht mogelijk moest naderen, zonder hem te mogen kruizen. Onderweg stonden letters langs de weg om te controleren of we de goede route hadden gevonden. Die dikke zwarte lijn is in ons geval de Nederlandse grens: achtereenvolgens de Waddenzee, de grens met Duitsland, met België en als laatste de Noordzee. En dat leidt tot een verrassende reis.

De vuurtoren helemaal in het noorden van Texel

 Noord-Holland, Texel

Via plaatsjes als Callantsoog, Groote Keeten en Julianadorp aan Zee rijden we naar Texel, waarbij we uiteraard tot aan de vuurtoren ten Noorden van De Cocksdorp rijden. De volgende dag schieten we een paar foto's van de molens van Hyppolytushoef en Den Oever en rijden daarna over de Afsluitdijk Friesland binnen. 

Fryslân Boppe

We smokkelen een stukje voor een stadswandeling in Leeuwarden of Ljouwert zoals de Friezen zelf zeggen.


Leeuwarden de schever Oldehoeve toren en moderne kunst bij het station

Terug langs de grens, de Waddenzee, rijden we door het verder nietszeggende maar zo leuk klinkende plaatsje Moddergat en overnachten in Lauwersoog op een camperplaats aan het water. Ja, zo’n plekje waar je van tevoren van bedenkt dat het zo moet zijn. De volgende dag starten we met een wandeling door de nieuwe natuur in de Kollumerwaard. 

Wandeling aan de zuidoostzijde van de Lauwerszee

 Er gaat niets boven Groningen

Vanaf de pittoreske dorpjes Kleine Huisjes en Pieterburen volgen we de meest noordelijke weg door Groningen naar de Eemshaven en Delfzijl. Vanaf de achtereenvolgende dijken zijn er verstilde uitzichten over de Waddenzee, de Eems en de Dollard. In die noordelijke Groningse polders zie je mooi de verschillende zomer- en winterdijken liggen en rijd je regelmatig door een uitsparing in de dijken. De uitsparingen kunnen met dikke houten duren of schotbalken worden dichtgezet. 

Verrassing onderweg: een uitkijktoren uit de Koude Oorlog staat hier nog in volle glorie

 
De bus bij een uitsparing in de dijk die als het moet gesloten kan worden met schotbalken

We staat even stil bij het monument voor het verdwenen dorp Oterdum. ‘Wat in de wet ston, mos vort’. Vanwege de uitbreiding van het industrieterrein bij Delfzijl en de versteviging van de dijken moesten in de vorige eeuw drie prachtige dorpen wijken: Weiwerd, Heveskes en Oterdum. Het was deels voor niets: de groei van de bedrijvigheid in deze regio kwam tot stilstand.
Bij de Vestingdorpjes Oudeschans (nog origineel) en Bourtange (opnieuw gebouwd) is de Duitse grens bijna tastbaar. 

Drenthe, oer en stoer

We rijden door naar de award winning camperplaats Nuuverstee in Borger in de vierde provincie: Drenthe. Inderdaad heel mooie camperplekken, maar de sauna en hot-tub toch wat aan de prijzige kant. 

Pittoresk straatje in vestingplaats Bourtagne

 Hoe bevalt het camperen

Waar we het meest benieuwd naar waren was het slapen. De VW California biedt de keuze om boven onder het hefdak te slapen of de bank uit te trekken en beneden te slapen. De voorkeur gaat uit naar boven slapen, want dan houd je de cabine bewoonbaar. Maar boven is het smal (beneden ook trouwens) en misschien wel koud, winderig en krap. Het valt ons alleszins mee. Het bed is inderdaad smal, maar met z’n tweeën – en wij zijn niet klein – prima te beslapen en ook de lengte valt mee. Na drie nachten is het kussen nog niet naar beneden gevallen en het naar boven klimmen is prima te doen. De eerste avond was het inderdaad fris, maar daar waren we met een extra dekentje op voorbereid. Alleen de wind heeft ons wel een paar uurtjes wakker gehouden, het was echter wel een flinke storm tot middenin de nacht.

Het koken op het tweepitsgastoestel gaat prima. In de cabine met de bank, de gedraaide bijrijdersstoel en het uitgeklapte tafeltje vinden we het helemaal knus. Met het omhoog geklapte dak kunnen we gewoon staan, we hebben voldoende beweegruimte. Zoals verwacht is er ruim voldoende bergruimte, we hebben zelfs nog vakken over. De keukenkastjes moeten met beleid worden ingepakt, zodat het geen chaos wordt tijdens het rijden. ’s Avonds kunnen overal luikjes en horretjes dicht, er is ruim voldoende verlichting om te lezen of te puzzelen en met het kacheltje aan is het er heerlijk warm. Stroom hebben we ook genoeg om koffie te zetten en alle apparaten op te laden. Kortom, wij zijn om.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boven vs. beneden

Naar het zuiden

Limburg - Brabant