White line fever

Martijn en Agnes onderweg

 
'Ik leid nog steeds aan white line fever, die ouwe, knagende obsessie met wat verderop ligt, het onvermogen om eenvoudigweg in de tijd en op de plaats te zijn waar je bent. De kaart is altijd verleidelijk, wenkt en roept je toe: ‘Kom naar hier . . . kijk eens welk vreugdevols te wachten staat verderop’. Het is een ziekte voor rusteloze optimisten en een trefzeker verweer tegen desillusies. Je wordt niet teleurgesteld door een saai landschap, een oneetbare maaltijd of een lompe pompbediende, want je bent altijd alleen maar op doorreis, op weg naar een plek waar het water naar wijn smaakt en de zonsondergangen zo prachtig zijn dat de tranen je in de ogen schieten. Dus ga je weer, telt de mijlen af die je van het volgende Beloofde Land scheiden, tot je er aankomt; dan komt de kaart weer tevoorschijn en begint het dromen en aftellen weer van voren af aan. 

Ik voelde me hier bijna schuldig over, als een ingebeeld, alomtegenwoordig verkeersbureau smaalde over het feit dat ik musea en galeries links liet liggen en me een uitbrander gaf dat ik nergens lang genoeg bleef om me te verdiepen in de plaatselijke geschiedenis of een ander nobel streven. Het duurde even, maar uiteindelijk leerde ik te leven met mijn jeukende voeten, simpelweg omdat ik ervan genoot ze te krabben – of ’t nou goed of slecht was.
Het gaat er bij reizen niet om ergens te zijn; het gaat erom dat je ergens heen gaat, en dat was uiteindelijk het enige wat ik wilde.'

Citaat van Lois Pryce, uit Lois Onderweg
(boek over haar reis op de motor van Alaska naar Vuurland)

Bovenstaande tekst is zo herkenbaar voor ons: Agnes (wandelaar en motorrijder) en Martijn (moutain-biker en motorrijder): straks allebei camperaars.

Dit is wat wij al hebben gedaan (zonder camper). Er is dus nog een wereld te verkennen mét camper. Daarover én over de camperkeuze de volgende keer meer.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Boven vs. beneden

Afbeelding
De California heeft in principe slaapplaats voor vier personen: twee in het bovenbed onder het klapdak en twee op de neergeklapte achterbank. Wij zijn maar met ons tweeën, dus hebben we de luxe om te kiezen.    Het bovenbed is iets breder (1.2m tegen 1.1m) maar 'boven' slaap je feitelijk in een tent. Er is alleen een enkel tentdoek wat je van de buitenwereld scheid. Daarbij komt dat de standkachel alleen beneden bij de vloer een uitblaasopening heeft; de warme lucht komt nauwelijks in het bovencompartiment. En er zitten ook nog twee ventilatieopeningen in het tentdoek waar koude lucht naar binnen komt. Kortom (en daar waren we inmiddels al achter), in het bovenbed kan het erg koud worden. Met een extra deken over de slaapzakken ging het nog wel even maar bij min 6 is het dus te koud.     Op het benedenbed slaap je meer 'in' de auto én de standkachel heeft wat meer effect. En als je dan ook nog het bovenbed naar beneden klapt en het schuifluik dicht doet, dan blijft h...
Meer lezen

Naar het zuiden

Afbeelding
We laten Zwolle achter ons en rijden via de familie in Goor naar het zuiden van Limburg. Vorig jaar waren we hier ook al maar nu kiezen we voor een andere camperplaats. In Eperheide is een kleine camping bij een schapenboer, De Schaapskooi genaamd. Met de ervaring van vorig jaar in gedachten parkeren we op de verharde ondergrond naast een schuur vol met schapen.      IJskoude nachten in Limburg Na een ijskoude nacht in het bovenbed (min 6!) maken we een wandelingetje door het bos, waarbij we (illegaal op dit moment) de grens met België oversteken.  Na een kop warme koffie en een broodje pakken we de hele boel in om naar Maastricht te rijden, hier laten we weer een test afnemen om later deze week in Roermond naar het theater te kunnen. Onderweg bezoeken we een standerdmolen, dit type komt bij ons in de buurt niet voor dus is dit een mooie gelegenheid om één van deze klassiekers te bekijken. En omdat we in de buurt zijn rijden we ook langs de Torenmolen van Gronsveld,...
Meer lezen

Limburg - Brabant

Afbeelding
We laten Zuid-Limburg achter ons en via een ommetje naar het drie-landenpunt rijden we naar het Nationaal Park de Meinweg. Dit gebied dicht bij Roermond stulpt uit, Duitsland in. De zon schijnt en voor het eerst deze week lijkt het wel voorjaar. Drie-landenpunt en hoogste punt van Nederland Nationaalpark De Meinweg Na de wandeling rijden we Roermond in. Via de app vinden we een camperplaats bij een jachthaven. Er staat maar één andere camper. We kunnen nog even van de zon en het uitzicht genieten en gaan op tijd eten in de bus. 's Avonds hebben we een afspraak in het theater voor de voorstelling van Samir Fighil in de ECI Cultuurfabriek.  Even in de zon ECI Cultuurfabriek In het theater. De volgende dag rijden we naar 's-Hertogenbosch.   Na een wandelingetje door de stad rijden we verder op zoek naar een overnachtingsplaats. De eerste plek die we vinden is weliswaar prachtig, maar de toiletten van de camping zijn in het naastgelegen restaurant en die zit momenteel dicht....
Meer lezen